“พลายแคระ” ช้างป่าขวัญใจหมูสี เยือนวิลล่าเขาใหญ่ เดินสำรวจสวน แวะดื่มน้ำ ก่อนกลับเข้าป่าอย่างสงบ ชาวบ้านเผยเป็นช้างป่าคุ้นเคยพื้นที่ สะท้อนภาพน่ารักคนกับสัตว์ป่าอยู่ร่วมกันได้
เมื่อวันที่ 11 ก.ย.2569 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เมื่อช่วงเย็น 10 ก.ย.69 ที่ผ่านมา กลายเป็นภาพที่สร้างรอยยิ้มให้กับผู้พบเห็น สำหรับเรื่องราวของ พลายแคระ ช้างป่าหนุ่มแห่งพื้นที่หมูสี อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา ซึ่งเคยเดินเข้ามาภายในพื้นที่ Maison de Joy Villa Khao Yai ก่อนจะเดินสำรวจพื้นที่บริเวณลานและสวน เข้าไปค่อนข้างลึกถึงด้านในของวิลล่า ท่ามกลางบรรยากาศที่เป็นไปอย่างสงบ และไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับทรัพย์สิน
จากภาพที่บันทึกไว้ พลายแคระค่อย ๆ เดินผ่านลานและสวนภายในพื้นที่ ก่อนเดินตามทางผ่านบริเวณบ่อน้ำ ซึ่งรายล้อมด้วยต้นไม้ใหญ่และเฟิร์น จากนั้นจึงเดินสำรวจพื้นที่โดยรอบอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากวิลล่าไปอย่างสงบ กลับคืนสู่พื้นที่ธรรมชาติตามเดิม
เหตุการณ์ครั้งนี้มีความหมายมากกว่าการมาเยือนของช้างป่าทั่วไป เพราะพื้นที่บริเวณดังกล่าวถือเป็นพื้นที่ที่ พลายแคระ คุ้นเคยมาตั้งแต่ก่อนที่จะพัฒนาเป็นวิลล่า
ในอดีต พื้นที่บริเวณนี้ยังคงมีสภาพเป็นพื้นที่ธรรมชาติและเป็นบ้านพักตากอากาศของครอบครัว โดยพลายแคระเคยเข้ามาใช้พื้นที่เป็นแหล่งหากิน พักอาศัย และแวะลงกินน้ำจากบ่อน้ำอยู่เป็นประจำ ทำให้พื้นที่แห่งนี้ไม่ได้เป็นสถานที่แปลกใหม่สำหรับเจ้าช้างป่าหนุ่ม
สำหรับพลายแคระ เป็นช้างพลายหนุ่มรูปร่างสันทัด แข็งแรง และมีงาที่สวยงาม จุดสังเกตสำคัญคือ ใบหูด้านซ้ายมีรอยแหว่ง และงาซ้ายมีลักษณะเบี่ยงต่ำลง ทำให้ชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ในพื้นที่สามารถจดจำได้อย่างชัดเจน
ที่น่าสนใจคือ เมื่อเติบโตขึ้น พลายแคระมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปจากช่วงวัยเด็กอย่างเห็นได้ชัด จากช้างที่เคยมีความซุกซน ปัจจุบันกลายเป็นพลายหนุ่มที่มีนิสัยค่อนข้างรักสงบ ไม่ก้าวร้าว และคุ้นเคยกับพื้นที่รวมถึงผู้คนในชุมชนหมูสี
คนในพื้นที่ยังพบเห็นพลายแคระเดินผ่านบริเวณบ้านพัก รีสอร์ท หรือสถานประกอบการอยู่เป็นครั้งคราว แต่ส่วนใหญ่จะเป็นลักษณะของการเดินสำรวจและหากินไปตามเส้นทางที่เขาคุ้นเคย โดยไม่ได้มีพฤติกรรมมุ่งทำลายทรัพย์สินหรือทำร้ายผู้คน
เมื่อเจ้าหน้าที่เข้าดูแลและจำเป็นต้องผลักดันให้พลายแคระออกจากพื้นที่ชุมชน เจ้าช้างป่าหนุ่มก็มักให้ความร่วมมือและเดินออกจากพื้นที่อย่างสงบ สร้างความคุ้นเคยและความผูกพันให้กับคนในชุมชนที่พบเห็นเขาอยู่เป็นประจำ
เรื่องราวของพลายแคระจึงสะท้อนอีกมุมหนึ่งของการอยู่ร่วมกันระหว่าง ชุมชนกับสัตว์ป่า โดยเฉพาะพื้นที่รอยต่อระหว่างผืนป่ากับแหล่งท่องเที่ยวและชุมชนในเขาใหญ่ ซึ่งสัตว์ป่ายังคงใช้พื้นที่ตามเส้นทางและแหล่งอาหารที่มีอยู่ตามธรรมชาติ
ภาพของพลายแคระที่เดินช้า ๆ ผ่านสวน แวะสำรวจบ่อน้ำ ก่อนค่อย ๆ เดินกลับออกไป จึงกลายเป็นอีกหนึ่งภาพความน่ารักของ เพื่อนร่วมพื้นที่ ที่เตือนให้เห็นว่า เมื่อธรรมชาติยังคงอยู่ สัตว์ป่าก็ยังคงมีเส้นทางและพื้นที่ของพวกเขา ขณะเดียวกันมนุษย์เองก็สามารถเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับสัตว์ป่าได้อย่างเข้าใจและระมัดระวัง
