เมื่อวันที่ 23 ก.พ.2567ที่วัดสายไหม ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี พระครูโสภณภัทรเวทย์,ดร. (หลวงพ่ออ๊อด ปธานิโก)รองเจ้าคณะอำเภอลำลูกกา เจ้าอาวาสวัดสายไหมพระเกจิดังแห่งจังหวัดปทุมธานีตำนาน”ตะกรุดหยุดมัจจุราช” ที่โด่งดัง ไปทั่วสารทิศ เป็นประธานในพิธีไหว้ครูบูรพาจารย์ประจำปี2567
โดยในพิธี มีการบวงสรวงพระรัตนตรัย ครูอาจารย์ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในวัดสายไหมจากนั้นประกอบพิธีเจริญพระพุทธมนต์ จุดธูปเทียน เครื่องทองน้อยบูชาบูรพาจารย์ และพิธีบำเพ็ญกุศลทักษิณานุปทาน ทำบุญอุทิศให้กับบูรพาจารย์ เพื่อรำลึกถึงคุณความดีของอดีตบูรพาจารย์ ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงความกตัญญูต่อผู้ประสาทความรู้และผู้มีพระคุณโดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงถึงความเคารพกตเวที แด่ท่านบูรพาจารย์และครูบาอาจารย์ผู้ซึ่งได้ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้ศิษย์ นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งเตือนสติให้ศิษย์ระลึกถึงครู อันเป็นเครื่องเตือนใจและประพฤติแต่ในสิ่งที่ดีงามต่อสังคมและประเทศชาติ
พิธีไหว้ครู บูชาคุณบูรพาจารย์ ถือเป็นพิธีกรรมและประเพณีวัฒนธรรมที่อยู่คู่เมืองไทยมาอย่างยาวนานซึ่งประเพณีดังกล่าวเป็นธรรมเนียมปฏิบัติอันดีงามที่สืบทอดต่อกันมาแสดงให้เห็นถึงแสดงความกตัญญูกตเวทิตาซึ่งบรรยากาศภายในพิธีได้มีศิษยานุศิษย์ทั้งทหารตำรวจและประชาชนแห่ร่วมพิธีอย่างคึกคักเนืองแน่นเต็มศาลาการเปรียญเข้ามาทำบุญบูชาพานครูพิธีนี้เป็นการรวมผู้คนที่เรียกว่าศิษย์และผู้ที่เคารพนับถือมีศรัทธามาร่วมงานรำลึกในพระคุณบูรพาจารย์ครูบาอาจารย์และขอพรครูอาจารย์ให้การงานเจริญรุ่งเรืองเป็นมงคลกับชีวิต ผู้ที่มาร่วมงานและศิษย์ทุกคนที่ร่วมทำบุญ ในปีนี้จะได้รับมอบวัตถุมงคลเป็นรูปถ่ายหลวงพ่ออ๊อดกันทุกคน ภายในงานยังมีการออกร้านอาหารและเครื่องดื่มมากมายให้ผู้ที่มาร่วมพิธีได้รับประทาน
พระครูโสภณภัทรเวทย์,ดร. (หลวงพ่ออ๊อด ปธานิโก)ท่านเป็นพระนักพัฒนาและพระนักปฏิบัติ เป็นพระผู้มีเมตตา แก่กล้าเวทย์มนต์วิชา สมถะ เรียบง่าย ทำให้เป็นพระที่มีความน่าเลื่อมใส และเป็นที่เคารพศรัทธาของศิษยานุศิษย์ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ หลวงพ่ออ๊อด ได้นำปัจจัยทุกบาททุกสตางค์ มาเพื่อทำนุบำรุงรักษาศาสนสถานอย่างแท้จริง โดยปัจจัยต่างๆที่ได้รับทั้งหมด ท่านจะนำไปก่อสร้างวัดสายไหมแห่งที่ 2 จ.พระนครศรีอยุธยาเพราะงานสร้างวัดเป็นงานใหญ่ที่ยังจำเป็นต้องใช้ปัจจัยอีกเป็นจำนวนมาก ในการดำเนินการให้แล้วเสร็จ เพื่อเป็นการสืบสาน ให้พุทธศาสนาได้อยู่คู่กับพุทธศาสนิกชนตราบนานเท่านาน
